Niedobór żelaza (anemia)
Niedokrwistość - potocznie nazywana anemią (łac. anaemia) – zespół objawów chorobowych, który polega na stwierdzeniu niższych od normy wartości hemoglobiny, erytrocytów i ich następstw.
Niedokrwistość rzekoma – względne obniżenie hemoglobiny i hematokrytu poprzez zwiększenie objętości osocza w przypadku przewodnienia i u ciężarnych.
Diagnostyka podstawowa:
Określenie liczby leukocytów, stężenia hemoglobiny, hematokrytu, MCV, MCH, MCHC, liczby retykulocytów.
Pierwotne różnicowanie odbywa się na podstawie:
- Morfologii krwi z użyciem wskaźników barwnych: MCV, MCH, MCHC (niedokrwistość mikro-, normo-, makrocytarna).
- Określenia mechanizmu powstania: retykulocyty – różnicowanie niedokrwistości z osłabioną bądź wzmożoną odbudową.
Dalsza diagnostyka:
Różnicowanie przyczynowe
- Niedobór żelaza bądź zaburzenia przemian żelaza: ferrytyna, transferryna, żelazo w surowicy
- Ocena całościowej hematopoezy: wzór odsetkowy krwinek białych
- Wskaźniki hemolizy: bilirubina, LDH
- Wykluczenie niewydolności nerek (niedobór erytropoetyny): badanie ogólne moczu, kreatynina, erytropoetyna
- Wykluczenie niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego: witamina B12 kwas foliowy
- Wykluczenie infekcji: OB, CRP, badania mikrobiologiczne
- Badania na obecność krwi utajonej w stolcu, przy podejrzeniu – poszukiwanie miejsca krwawienia (gastroskopia, kolonoskopia, konsultacja ginekologiczna)
- Wykluczenie procesu nowotworowego
- Wywiad dotyczący stosowanych leków (działanie toksyczne)