Szczepienia przeciw WZW typu B
Szczepionka przeznaczona do czynnego uodporniania szczepionka przeciw zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV) zawierająca rekombinowany materiał genetyczny wirusa uzyskany metodami inżynierii genetycznej. Po szczepieniu ochronne miano przeciwciał anty-HBs uzyskuje ok. 95% ludzi.
Wskazania
Zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych szczepienia prziciw wzw B są szczepieniami obowiązkowymi dla:
- noworodków,
- młodzieży w wieku 14-15 lat,
- pracowników służby zdrowia wykonujących zawody o wysokim ryzyku zakażenia oraz osób kształcących się w zawodach medycznych,
- osób z bliskiego otoczenia chorych na wzw B i nosicieli wirusa HBV.
Szczepienie przeciw wzw B jest zalecane (nie obowiązkowe) dla:
- osób przewlekle chorych o wysokim ryzyku zakażenia
- osób przygotowywanych do zabiegów operacyjnych.
Przeciwwskazania
Szczepionka nie powinna być stosowana u osób u których stwierdzono:
- nadwrażliwość na składniki szczepionki,
- ostrą infekcję,
- nadmierne reakcje po poprzednich szczepieniach.
Działania niepożądane
Po zastosowaniu szczepionki mogą wystąpić niepożądane odczyny poszczepienne:
- miejscowe: bolesność w miejscu podania, obrzęk.
- ogólne: rzadko uczucie rozbicia, bóle mięśniowe, podwyższona temperatura; rzadko reakcje alergiczne.
Dawkowanie
Szczepienia obejmują podanie trzech dawek szczepionki w schemacie: I dawka – po miesiącu II dawka i po pięciu miesiącach od II dawki III dawka.
Po szczepieniu podstawowym na które składa się 3 dawki odporność jest długotrwała i utrzymuje się około 10 lat. Ochronne miano przeciwciał anty-HBs uzyskuje ok. 95% ludzi. Należy pamiętać o tym, że wytwarzanie przeciwciał w odpowiedzi na szczepienie jest mniejsze u osób starszych, osób z niewydolnością nerek, biorców przeszczepów, nosiciele HIV.